Kuzey Kıbrıs’ın köklü hafızasını ve doğal siluetini, dikey yapılaşmanın getirdiği mekansal yabancılaşmadan koruyarak; Akdeniz'in ışığına, rüzgarına ve toprağına duyarlı, insan ölçeğinde mekanların kurgulanması hedeflenmektedir. Mimari pratiği salt bir inşa eylemi olarak değil; bulunduğu arazinin ruhuyla bütünleşen, doğal malzemenin dürüstlüğünü yansıtan ve geleceğe bırakılacak zamansız, şiirsel bir miras olarak ele almak temel gayedir.